Lorelei 2026
Afgelopen week was ik dus aanwezig bij Lorelei, wonderbaarlijk wat zo’n omgeving met ons doet. Dit jaar koste het mij wat tijd om me over te geven. Deze 20ste editie van Lorelei, vindt voor het eerst plaats op een andere plek dan die waar we altijd zaten. Echter, het werken in de tenten, tijdens de workshop, ging wel direct met gemak gepaard, de Lorelei ziel trilt door., de bedding is de zelfde. Dus op dat niveau zit het wel goed en na een paar dagen, voel ik mezelf toch steeds meer zakken in dit zalige vrouwenveld.
Iets blijkt te ontspannen in ons allemaal, opeens is er dat moment dat het heel warm is en mijn slipje plakt onder mijn luchtige lange jurk en ik besef dat ik het gewoon uit kan trekken. Eenvoudig stop ik het in mijn tas.
Er is geen gevoel van angst of spanning dat me tegenhoud, niet het gevoel dat ik dat laagje bescherming tussen mijn benen nodig heb, het is veilig hier, rustig en veilig.
Bijzonder om te ervaren dat in het dagelijks leven dat dus wel aan de hand is, onbewust is er kennelijk toch dat gevoel van ‘dreiging vanuit het mannelijke’, het gevoel dat we iets moeten beschermen. Iets betreffende ons vrouw zijn en onze seksualiteit, het voelt zo kwetsbaar. En ik zie ons of ze, mooie er mooier worden, sensueel, vrouwelijk, zacht en weelderig lopen we door elkaar over het veld, kopen en verkopen, geven en ontvangen, sessies en workshops, we genieten en genieten en herinneren. We laden op en stralen uit.
Of we nu processen of relaxen, kletsen of zingen, dansen of zitten, of ons nu laten vermaken of vermaken, orakelen of handlezen, masseren of shoppen, we komen thuis. Thuis in een lang gemiste energie, een lang gemist veld.
Juli 2026Foto:vrouwen- festival Lorelei.